Mijn nieuwe boek: Leren traineren

Vorige week bedacht ik me dat ik vermoedelijk nooit een boek ga schrijven, maar mocht ik het gaan doen dan is een geschikte titel: Leren traineren. Niet dat ik hier uitzonderlijk in bedreven ben, maar vooral omdat ik zie dat mensen het ongelooflijk vaak onbewust doen. En nu ik dit inzicht heb merk ik dat ik ook van alles vertraag, soms om hele goede redenen overigens.

Het klassieke voorbeeld is natuurlijk in de polltiek: ‘we laten hier een werkgroep naar kijken’. Maar ook mijn dochtertje van drie weet feilloos processen te vertragen (bijv. naar bed gaan) door toch echt een pyama aan te willen die onvindbaar is.